Effigies: Sanctus Eduardus Confessor

Eduardus Confessor

Sanctus Eduardus Confessor

Rex Angliae

Paenultimus rex Anglosaxonum, pietate et liberalitate clarus, abbatiam Westmonasteriensem aedificari curavit, ubi sepulcrum eius adhuc veneratur.

Filius Aethelredi II regis et Emmae Normannicae, Eduardus prope viginti quinque annos in Normannia exsul egit, dum Dani dominabantur. In Angliam revocatus, anno 1042 rex factus est et anno 1045 Editham, filiam potentis comitis Godwini, uxorem duxit, ex qua liberos non suscepit. Regnum eius, satis pacatum, aemulatione inter Godwinos et consiliarios Normannos regis insignitur.

Peregrinationi Romanae voto promissae renuntians, a papa impetravit ut eius loco abbatiam Benedictinam Westmonasteriensem reaedificaret, stilo Romanico quem in Normannia cognoverat. Ecclesia die 28 Decembris anni 1065 consecrata est; rex aegrotus adesse non potuit et die 5 Ianuarii anni 1066 obiit. Incerta eius successio viam aperuit expugnationi Normannicae.

Narrationes de sanationibus, praesertim strumosorum, famam sanctitatis eius aluerunt. Alexander III eum anno 1161 in Sanctorum numerum rettulit, et reliquiae eius die 13 Octobris anni 1163 praesente Thoma Becket translatae sunt. Henricus III Westmonasterium in eius honorem reaedificavit; theca eius inter paucas Angliae est quae corpus sancti sui adhuc servant.