Lucas Demennensis (de Armento)
Sanctus Lucas Demennensis
Abbas Italo-Graecus Armentensis
Monachus Siculus ab Arabibus profugus, Eliae Spelaeotae discipulus, monasteria in Lucania condidit et restituit et abbas monasterii muniti Armentensis obiit.
Ineunte saeculo X Demennae, in Valle Demonae, natus, Lucas, parentibus invitis, monasterium Sancti Philippi Agyrinensis ingressus est, deinde in Calabriam transiit, ubi aliquamdiu apud Eliam Spelaeotam prope Rhegium vixit. Invasionem Saracenicam praevidens, septentrionem versus in regionem Mercurii ascendit et Noae, hodie Noepoli, consedit, ubi ecclesiam sancto Petro dicatam restituit.
Septem annis post monasterium Sancti Iuliani ad Acirim restituit, deinde, cum regio campus belli inter Byzantinos, Langobardos et exercitus Ottonis I facta esset, Armenti monasterium munitum condidit; Vita eius narrat eum ipsum monachos suos contra turmam Saracenorum duxisse. Soror eius Catharina, vidua facta, cum filiis ad eum venit et in conventu quem ei restituit velum suscepit. Armenti die 13 Octobris anni 984 obiit, a sancto Saba Iuniore adiutus et sepultus. Inde a saeculo XVII saepe cum Luca Carbonensi, anno 995 mortuo, confusus est.









