Dominus Auriliacensis qui terras suas iustitia et castitate rexit, conditor abbatiae Auriliacensis, exemplar equitis christiani.
Filius domini Auriliacensis, Geraldus educationem bellatoris, sed etiam solidam institutionem religiosam accepit. Amplorum praediorum heres, ea scrupulosa iustitia administravit, agricolas contra potentium violentias protexit et, secundum biographum suum, pugnavit numquam sanguinem fundens.
Caelebs manens, in medio saeculo vitam orationis fere monasticam duxit et pluries Romam peregrinatus est. Circa annum 894 abbatiam Benedictinam Auriliacensem condidit, ubi postea Gerbertus, futurus Silvester II papa, institutus est. Anno 909 obiit. Vita eius, a sancto Odone Cluniacensi conscripta, primum laicum potentem ut sanctitatis exemplar proponit.










