Effigies: Beatus Dominicus a Matre Dei Barberi

Dominicus a Matre Dei Barberi

Beatus Dominicus a Matre Dei Barberi

Passionista, Angliae apostolus

Pastor Italus Passionista factus, Ordinem suum in Anglia condidit, in urbibus industrialibus praedicavit et Ioannem Henricum Newman in Ecclesiam catholicam recepit.

Die 22 Iunii 1792 prope Viterbium in familia rusticorum pauperum natus, orphanus, ovium custos, Dominicus Barberi apud senem Capuccinum legere discit. Anno 1814 Passionistas ingreditur, primum ut frater conversus, deinde, dotibus eius agnitis, ut clericus; anno 1818 sacerdos ordinatus, philosophiam et theologiam docet et munera superioris gerit. Inde a iuventute se ad praedicandum in Anglia vocari sentit.

Anno 1840 in Belgium missus, mense Octobri 1841 in Angliam appellit et mense Februario 1842 Aston Hall, in Staffordia, possidet: prima domus Passionistarum in ea terra est. Ob sermonem peregrinum et habitum irrisus, Stonae lapidatus, lapides acceptos osculatur; eius missiones populares turbas Mancuniensium, Liverpolitanorum et Birminghamiensium alliciunt, et anno 1844 primam processionem Corporis Christi in insulis Britannicis ordinat. Die 9 Octobris 1845, Littlemore, abiurationem Ioannis Henrici Newman excipit.

Laboribus confectus, Radingae die 27 Augusti 1849 cordis morbo moritur. In ecclesia Sanctae Annae et Beati Dominici de Sutton, apud St Helens, cum Ignatio Spencer et Elisabeth Prout requiescit. Paulus VI eum die 27 Octobris 1963, Concilio Vaticano II durante, beatum declarat.