
Olim equitum Foederis in Britannia Minore praefectus, frater Iesuita in Hispania factus, in obsidione Dunbuiensi captus et in urbe sua natali Eochaillensi suspensus est.
Anno 1566 Eochailliae (Corcagia) in familia mercatorum natus, cuius pater et frater urbis praetores fuerunt, Dominicus Collins (Doiminic Ó Coileáin) circa annum 1586 Galliam petit. Post triennium ut famulus cauponae Namnetibus actum, nomen dat equitatui Foederis Catholici ducis Mercoeurii, in Britannia Minore, praefectus fit nomine «La Branche» et aliquamdiu oppido Huguenotis erepto praeest. Foedere collapso, in Hispaniam transit, ubi Philippus II ei pensionem tribuit.
Anno 1598, Coruniae, congressus cum Thoma White Iesuita Hiberno vocationem eius decernit: die 8 Decembris 1598 ut frater coadiutor novitiatum Compostellanum ingreditur, aegrotos tempore pestilentiae curat et anno 1601 vota nuncupat. Eodem anno patrem Iacobum Archer comitatur in expeditione Hispanica ad gentes Hibernas inter bellum Novem Annorum adiuvandas missa.
Post cladem Kinsalensem Donaldo Cam O'Sullivan Beare in castello Dunbuiensi se adiungit. Loco expugnato die 18 Iunii 1602 captus, Corcagiae tormentis vexatur; vita et honores ei offeruntur si fidem abneget. Eochailliae die 31 Octobris 1602 suspenditur, postquam turbam Hispanice, Hibernice et Anglice ad fidem servandam hortatus erat. Ioannes Paulus II eum die 27 Septembris 1992 beatum declaravit; imago ineuntis saeculi XVII, e collegio Hibernico Salmanticensi oriunda, Maynuthiae asservatur.








