Effigies: Beatus Columba Marmion

Beatus Columba Marmion

Abbas Maredsolensis, magister spiritualis

Sacerdos Dublinensis, monachus Benedictinus in Belgica et abbas Maredsolensis factus, opere Christus vita animae unum ex classicis saeculi XX operibus spiritualibus reliquit.

Iosephus Marmion die 1 Aprilis 1858 Dublini nascitur, patre Hiberno et matre Gallica. In seminario Clonliffensi, deinde in Collegio Hibernico de Urbe institutus, Romae die 16 Iunii 1881 sacerdos ordinatur. Vicarius in Dundrum, deinde philosophiae professor Clonliffe, memoriam servat abbatiae Maredsolensis, in Belgica, quam in itinere reditus cognoverat.

Mense Novembri 1886 eam nomine Columbae ingreditur, non sine gravi animi peregrinatione: ceteris novitiis natu maior est et Gallice parum loquitur. Anno 1899 conditioni abbatiae Montis Caesaris Lovanii interest, cuius prior est; ibi theologiam docet et futuri cardinalis Mercier confessarius fit. Anno 1909 abbas Maredsolensis electus, sententiam «Prodesse magis quam praeesse» assumit, et primo bello universali iuvenes monachos suos in Hiberniam in tutum transfert.

Eius collationes, a domno Raymundo Thibaut digestae, sub titulis Christus vita animae (1917), Christus in mysteriis suis (1919) et Christus ideale monachi (1922) prodeunt; in adoptione nostra filiali in Christo centratae, per totum orbem diffunduntur. Maredsoli die 30 Ianuarii 1923 influentia moritur. Ioannes Paulus II eum die 3 Septembris 2000 beatum declarat, eodem die quo Pium IX et Ioannem XXIII.