
Gerardus Broniensis
Sanctus Gerardus Broniensis
Conditor abbatiae Broniensis, reformator
Dominus comitatus Namurcensis monachus factus, conditor abbatiae Broniensis, disciplinam Benedictinam in magnis abbatiis Flandriae et Lotharingiae restituit.
Circa annum 895 in familia nobili comitatus Lomacensis natus, Gerardus primum comiti Namurcensi servivit. Legatione Lutetiam missus, vitam monasticam in abbatia Sancti Dionysii cognovit, ubi professionem fecit et sacerdos factus est. In terras suas reversus, circa annum 919 abbatiam Broniensem in agro Namurcensi condidit, ubi reliquias sancti Eugenii collocavit.
Arnulfus I comes Flandriae ei reformationem Sancti Petri et Sancti Bavonis Gandavensium, Sancti Bertini, Sancti Amandi aliarumque multarum domorum commisit; Martyrologium Romanum eius actionem «tam in Flandria quam in Lotharingia» laudat. Broniae die 3 Octobris anni 959 obiit. Pagus Sancti Gerardi, circa antiquam abbatiam, nomen eius fert.






