
Bonifatius PP. IV
Sanctus Bonifatius IV
Papa, qui Pantheum in ecclesiam convertit
Monachus ex Aprutio oriundus, pontifex ab anno 608 ad annum 615, Pantheum Romanum a Phoca imperatore obtinuit et Virgini omnibusque martyribus dedicavit.
Filius medici Ioannis nomine, Bonifatius circa annum 550 in provincia Valeria, in hodierna Marsica, natus est. Monachus, sub Gregorio Magno diaconus Ecclesiae Romanae fuit et bonorum eius administrationi praepositus. Post mortem Bonifatii III electus, decem menses confirmationem imperialem exspectare debuit nec ante diem 25 Augusti anni 608 consecratus est. Liber pontificalis refert eius pontificatum fame, peste et inundationibus insignitum fuisse.
Phocas imperator ei Pantheum concessit, templum omnium deorum ab Agrippa exstructum et ab Hadriano refectum. Die 13 Maii anni 609 Bonifatius id sub titulo Sanctae Mariae ad Martyres dedicavit, postquam, secundum traditionem, plurima martyrum ossa e catacumbis eo transferri curaverat: primum templum paganum Romae in ecclesiam conversum, qua de causa aedificium conservatum est. Anno 610 synodum de vita monastica coegit et Mellitum episcopum Londoniensem excepit; sanctus Columbanus ei celebrem epistulam de Tribus Capitulis misit.
Die 8 Maii anni 615 obiit et in basilica Sancti Petri sepultus est. Bonifatius VIII, qui in eius honorem nomen eius assumpserat, eius reliquias in basilica collocari iussit; Martyrologium Romanum eius memoriam die 8 Maii agit.












