
Benedictinus Sancti Gregorii Duacensis, per viginti quattuor annos pauperum Lancastriae australis pastor occultus fuit, donec die Paschatis anni 1641 comprehensus et Lancastriae suspendio necatus est.
Anno 1585 in Barlow Hall, prope Mancunium, natus ex familia nobilitatis minoris quae ob fidelitatem catholicam mulctis et carceribus punita erat, Eduardus Barlow apud consobrinum protestantem ut puer nobilis educatur nec nisi anno 1607 ad fidem catholicam redit. In collegiis Anglicis Duacensi et Vallisoletano studet, deinde anno 1615 ad Benedictinos Anglos Sancti Gregorii Duaci, hodie abbatiam de Downside, ingreditur, ubi nomen Ambrosii accipit; anno 1617 sacerdos ordinatur.
In Angliam reversus, in Morleys Hall apud Astley commoratur et per viginti quattuor annos Lancastriam australem peragrat, Missam clam celebrans et in maioribus festis pauperes ad mensam suam excipiens; aequales eius mansuetudinem et facetias cum Thomae Mori comparabant. Quater comprehensus et dimissus, post edictum mensis Martii anni 1641 contra sacerdotes fugere recusat, quamvis apoplexia ex parte paralyticus factus esset.
Die Paschatis, 25 Aprilis 1641, vicarius de Leigh cum quadringentis fere viris Morleys Hall circumdat, dum pater Ambrosius centum quinquaginta fidelibus praedicat. In assisis Lancastriensibus damnatus, die 10 Septembris anni 1641 suspenditur, evisceratur et in quattuor partes secatur; eius calvaria in Wardley Hall servatur. Anno 1929 beatificatus, anno 1970 in sanctorum numerum refertur.


















