Novem episcopi Africae, cum presbyteris, diaconis et fidelibus, sub Valeriano fustibus caesi, catenis vincti et ad metalla missi, quos sanctus Cyprianus ex exsilio litteris suis sustentavit.
Ineunte persecutione Valeriani, anno 257, episcopi Nemesianus Thubunensis, Felix, Lucius, alter Felix, Litteus, Polianus, Victor, Iader et Dativus comprehenduntur cum presbyteris, diaconis et laicis, inter quos mulieres et pueri. Fustibus caesi, pedibus compediti, capite ut servi ex parte raso, ad labores coactos in metallis Sigensibus, in Numidia, damnantur.
Sanctus Cyprianus, tunc Curubi exsul, epistulam hortatoriam eis mittit (Epistula 76): eos «martyres» appellat et subsidia eis mittit. Eorum responsiones, in eius epistularum collectione servatae (Epistulae 77-79), ei nomine damnatorum gratias agunt. Martyrologium Romanum eos simul die 10 Septembris commemorat; plures in metallis obierunt, ceteri ut fidei confessores.
















