Portret: Służebnica Boża Melchora Saravia

Melchora Saravia Tasayco

Służebnica Boża Melchora Saravia

„Melchorita” z Grocio Prado

Chłopka z doliny Chincha, tercjarka franciszkańska, spędziła życie na modlitwie, katechizowaniu i opiece nad ubogimi; jej dom w Grocio Prado jest jednym z ludowych miejsc pielgrzymkowych Peru.

Urodzona 6 stycznia 1895 w San Pedro de Ñoco, dziś Grocio Prado, koło Chincha, w ubogiej rodzinie chłopskiej, Melchora Saravia nie mogła chodzić do szkoły i uczyła się od rodziców modlitw i katechizmu. Jako młoda dziewczyna szła przed świtem aż do Chincha na mszę o czwartej, gromadziła dzieci na różaniec i plotła kapelusze z sitowia na utrzymanie.

Przyjęta w 1924 do Trzeciego Zakonu Franciszkańskiego, żyła ubogo, dzieliła wszystko z chorymi i potrzebującymi i uzyskała, by kapłan przyjeżdżał odprawiać mszę niedzielną we wsi. Dotknięta rakiem, który znosiła bez skargi, zmarła 4 grudnia 1951.

Nabożeństwo do „Melchority” rozszerzyło się bez żadnej promocji: jej dom w Grocio Prado przyjmuje codziennie pielgrzymów z całego kraju. Dossier jej sprawy rozpoczęto w 1975, a przedstawiono w Rzymie w połowie lat dwutysięcznych; nosi tytuł służebnicy Bożej.