
Barbara
Święta Barbara
Dziewica i męczennica, jedna z czternastu świętych wspomożycieli
Dziewczyna, którą legenda ukazuje zamkniętą w wieży przez ojca poganina i ściętą jego ręką; patronka strażaków, górników i pirotechników, wzywana przeciw piorunom i nagłej śmierci.
Według jej Męki, o pochodzeniu legendarnym, Barbara była córką bogatego poganina Dioskura, który zamknął ją w wieży, by uchronić ją przed spojrzeniami. Nawrócona i potajemnie ochrzczona, kazała wybić trzecie okno w łaźni, którą budował jej ojciec, na cześć Trójcy, i potłukła bożki. Dioskur wydał ją namiestnikowi; po okrutnych torturach sam ją ściął i natychmiast zginął rażony piorunem.
Ta ostatnia cecha tłumaczy jej patronat nad wszystkimi, którzy mierzą się z ogniem i wybuchami: artylerzystami, pirotechnikami, strażakami, górnikami i saperami, oraz nazwę „święta Barbara” nadawaną w języku francuskim prochowni okrętów. Zaliczana do czternastu świętych wspomożycieli, była wzywana, by uzyskać dobrą śmierć, opatrzoną ostatnimi sakramentami. Opowieści umieszczają jej męczeństwo w Nikomedii lub Heliopolis; Martyrologium Rzymskie wspomina ją 4 grudnia w Nikomedii.








