Portret: Święty Giovanni Calabria

Święty Giovanni Calabria

Założyciel Ubogich Sług Bożej Opatrzności

Kapłan z Werony, syn szewca, przygarniał porzucone dzieci i założył zgromadzenia żyjące w całkowitym zawierzeniu Opatrzności.

Urodzony w Weronie 8 października 1873 roku, najmłodszy z siedmiorga dzieci szewca, Giovanni Calabria musiał po śmierci ojca przerwać naukę i pójść do pracy. Po służbie wojskowej wstąpił do seminarium; pewnej listopadowej nocy 1897 roku przygarnął porzucone dziecko znalezione na ulicy, co zapowiadało całe jego dzieło. Wyświęcony na kapłana w 1901 roku, był wikariuszem w Santo Stefano, a następnie rektorem San Benedetto al Monte.

W 1907 roku otworzył Dom Porzuconych Dzieci, z którego wyrosły Ubodzy Słudzy Bożej Opatrzności, zatwierdzeni w 1932 roku, oraz Ubogie Służebnice: kapłani, bracia i siostry żyją bez zapewnionych dochodów, w zaufaniu do Opatrzności, w służbie ubogim i chorym. Zatroskany o jedność chrześcijan, prowadził korespondencję po łacinie z anglikańskim pisarzem C. S. Lewisem; w czasie wojny ukrywał w swoim domu lekarkę Żydówkę.

Zmarł w Weronie 4 grudnia 1954 roku. Jan Paweł II beatyfikował go w 1988 roku, a kanonizował w 1999 roku.