
Dawny szewc, który został kapłanem, założył w Kolonii stowarzyszenia czeladników rzemieślniczych, które pod nazwą Dzieło Kolpinga rozpowszechniły się na całym świecie.
Syn pasterza z Kerpen koło Kolonii, Adolf Kolping odbył naukę szewstwa i przez dziesięć lat pracował jako czeladnik. W wieku dwudziestu trzech lat wstąpił do gimnazjum Marzellen w Kolonii, następnie studiował teologię w Monachium i Bonn; w 1845 roku przyjął święcenia kapłańskie i został mianowany wikarym w Elberfeld, uprzemysłowionym mieście w dolinie Wuppery.
Tam w 1847 roku objął przewodnictwo stowarzyszenia młodych czeladników założonego przez nauczyciela Johanna Gregora Breuera i odkrył moralną i materialną nędzę wędrownych rzemieślników. Po powrocie do Kolonii w 1849 roku jako wikary katedralny założył tam stowarzyszenie czeladników, otworzył domy gościnne, wydawał popularne gazety i kalendarze oraz niestrudzenie podróżował, by mnożyć stowarzyszenia: w chwili jego śmierci było ich ponad czterysta.
Od 1862 roku rektor kościoła Minorytów, zmarł w Kolonii 4 grudnia 1865 roku i tam został pochowany. Jan Paweł II beatyfikował go w 1991 roku. Dzieło Kolpinga, obecne w około sześćdziesięciu krajach, gromadzi dziś setki tysięcy członków.










