
Biskup Jerozolimy na soborze nicejskim, otrzymał od Konstantyna zadanie wzniesienia bazyliki Grobu Pańskiego nad odnalezionym grobem Chrystusa.
Biskup Jerozolimy około 314 roku, Makary zasiada w 325 roku na soborze nicejskim, który potępia Ariusza i uznaje biskupowi Aelia pierwszeństwo honorowe, pod władzą metropolitalną Cezarei (kanon 7). Uzyskuje od Konstantyna oczyszczenie miejsca Golgoty, pogrzebanego pod pogańską świątynią od czasów Hadriana.
Wykopaliska odsłaniają grób wykuty w skale; cesarz pisze do Makarego list, zachowany przez Euzebiusza (Żywot Konstantyna III, 30–32), prosząc go o zbudowanie „najpiękniejszej bazyliki na świecie”. Kościół Zmartwychwstania zostaje poświęcony w 335 roku, wkrótce po jego śmierci. Tradycja, przekazana przez Sokratesa i Sozomena, przypisuje mu rozpoznanie prawdziwego Krzyża, odnalezionego podczas prac w obecności cesarzowej Heleny, dzięki uzdrowieniu chorej.





