Portret: Błogosławiony Elías del Socorro Nieves

Błogosławiony Elías del Socorro Nieves

Augustiański proboszcz z jaskini Leñero

Augustianin z Guanajuato ukrywający się w jaskini, by służyć swoim parafianom w czasie Cristiady, rozpoznany pod przebraniem chłopa i rozstrzelany przy drodze w 1928 roku.

Mateo Elías Nieves del Castillo urodził się 21 września 1882 roku na wyspie San Pedro, na lagunie Yuriria (Guanajuato), jako syn chłopa Ramóna Nievesa i Rity del Castillo. W wieku dwunastu lat chwilowa ślepota i gruźlica omal go nie zabiły; w następnym roku zabójstwo ojca zmusiło go do przerwania nauki, by utrzymać rodzinę. Przyjęty w wieku dwudziestu dwóch lat do kolegium augustiańskiego w Yuriria, znacznie później niż zwykle, złożył profesję w 1911 roku pod imieniem Elías del Socorro, na cześć Matki Bożej Dobrej Pomocy, a kapłanem został wyświęcony 9 kwietnia 1916 roku.

Od 1921 roku wikariusz w La Cañada de Caracheo, dokończył tam kościół rozpoczęty w 1913 roku. Gdy w 1926 roku zawieszono kult, odmówił przeniesienia się do miasta, jak żądał rząd, i ukrył się w jaskini w wąwozie Leñero, skąd nocą schodził, by odprawiać i udzielać sakramentów. 7 marca 1928 roku żołnierze, którzy ścigali złodziei, rozpoznali go mimo chłopskiego stroju, zdradzonego przez czarne spodnie wystające spod płótna.

10 marca 1928 roku, na drodze do Cortazar, oznajmiono mu, że zostanie rozstrzelany. Poprosił, by umrzeć przodem do drzewa mesquite, odmówił Credo i zaprosił żołnierzy, by uklękli i przyjęli jego błogosławieństwo; dowódca plutonu odpowiedział, zabijając go dwoma strzałami w głowę. Jego szczątki spoczywają w kościele w La Cañada de Caracheo. Jan Paweł II beatyfikował go w Rzymie 12 października 1997 roku.