Portret: Błogosławiony Jan Duns Szkot

Ioannes Duns Scotus

Błogosławiony Jan Duns Szkot

Franciszkanin, „Doktor subtelny”

Szkocki franciszkanin, teolog w Oksfordzie, Paryżu i Kolonii, wielki średniowieczny obrońca Niepokalanego Poczęcia i prymatu Chrystusa.

Urodzony około 1266 roku w Duns, w Berwickshire, Jan wstępuje do braci mniejszych i zostaje wyświęcony na kapłana w Northampton w 1291 roku. Studiuje i naucza w Oksfordzie, gdzie komentuje Sentencje Piotra Lombarda, a potem w Paryżu. W 1303 roku musi opuścić Francję za odmowę poparcia Filipa Pięknego przeciw papieżowi Bonifacemu VIII. Wróciwszy do Paryża, zostaje tam w 1305 roku mistrzem regensem teologii.

Jego myśl, bardzo subtelna, przynosi mu tytuł „Doktora subtelnego”. Twierdzi, że Chrystus byłby chciany przez Boga nawet bez grzechu Adama, i broni tezy, że Maryja została zachowana od grzechu pierworodnego dzięki zasługom Chrystusa, odkupiciela w sposób doskonalszy: argument ten przygotuje określenie dogmatu Niepokalanego Poczęcia w 1854 roku.

Wysłany do Kolonii w 1307 roku, by tam nauczać, umiera tam 8 listopada 1308 roku. Jego grób znajduje się w kościele Minorytów w Kolonii. Jan Paweł II potwierdza jego kult w 1993 roku.