Conorus O'Devany
Błogosławiony Conor O'Devany
Franciszkański biskup Down i Connor, męczennik
Franciszkanin z Donegal, który został biskupem Down i Connor, został powieszony i poćwiartowany w Dublinie w wieku prawie osiemdziesięciu lat, razem z kapłanem Patrickiem O'Loughranem.
Urodzony około 1532 roku w Donegal, w rodzinie erenachów zarządzających ziemiami kościelnymi diecezji Raphoe, Conor O'Devany (Concobhar Ó Duibheannaigh) wstąpił młodo do franciszkanów obserwantów w klasztorze w Donegal. Przebywając w Rzymie, został mianowany biskupem Down i Connor przez Grzegorza XIII 27 kwietnia 1582 roku i konsekrowany 2 lutego 1583 roku.
Uwięziony w zamku w Dublinie w 1588 roku, został zwolniony w 1590 roku na własną prośbę, a następnie sprawował posługę pod opieką Hugh O'Neilla, hrabiego Tyrone, aż do ucieczki hrabiów w 1607 roku. Aresztowany w połowie 1611 roku, gdy udzielał bierzmowania, został osądzony za zdradę stanu 28 stycznia 1612 roku przez dobraną ławę przysięgłych i skazany na powieszenie, wleczenie i poćwiartowanie.
1 lutego 1612 roku (11 lutego według kalendarza gregoriańskiego) został zaprowadzony na szubienicę, za Liffey, przez tłum katolików; odmówił przyznania, że umiera za zdradę, przypominając, że uratowałby życie, gdyby choć raz poszedł do zboru protestanckiego. Wraz z nim zginął Patrick O'Loughran, kapłan z Tyrone, dawny kapelan O'Neillów na wygnaniu. Tłum zabrał sznur, jego ubrania i fragmenty szubienicy; ciała pochowano na cmentarzu St James w Dublinie. Jan Paweł II beatyfikował ich 27 września 1992 roku w gronie siedemnastu męczenników Irlandii.










