Portret: Święta Ita z Killeedy

Ita

Święta Ita z Killeedy

„Piastunka świętych Irlandii”

Założycielka wspólnoty kobiet w Killeedy, w hrabstwie Limerick, była „Brygidą z Munsteru” i według tradycji piastunką świętego Brendana.

Urodzona około 480 roku w dzisiejszym hrabstwie Waterford, Íte, czyli Ita, odrzuca według swego łacińskiego Żywota przeznaczone jej małżeństwo, by poświęcić się Bogu; tradycja podaje, że biskup święty Declan z Ardmore nałożył jej welon. Około szesnastego roku życia osiada w Cluain Credail, u stóp wzgórz zachodniego Limerick, w miejscu, które od jej imienia otrzymuje nazwę Killeedy, „kościół Ity”, i gromadzi tam wspólnotę kobiet konsekrowanych. Wódz tej krainy ofiarowywał jej rozległe ziemie: przyjęła, jak się mówi, tylko cztery akry, które siostry uprawiały same.

Wspólnota prowadzi też szkołę dla chłopców. Według tradycji biskup Erc powierza jej małego Brendana, przyszłego Żeglarza, którego wychowuje do szóstego roku życia i który będzie wracał, by się z nią radzić między swymi podróżami; święty Fachanan z Ross i święty Mochoemog, jej siostrzeniec, należą również do jej uczniów. Jej Żywot podkreśla jej posty, modlitwę i dar rozeznawania: Brendanowi, który pytał ją, co Bóg kocha najbardziej, miała odpowiedzieć: „prawdziwą wiarę z czystym sercem, proste życie z duchem religijnym, otwartą dłoń natchnioną miłością”.

Umiera około 570 roku (roczniki wahają się między 570 a 577) i zostaje pochowana w Killeedy, gdzie jej grób, w ruinach romańskiego kościoła wzniesionego na miejscu jej klasztoru, pozostaje miejscem pielgrzymek, przy świętym źródle. Przypisuje się jej irlandzką kołysankę dla Dzieciątka Jezus. Patronka diecezji Limerick wraz ze świętym Mainchinem, uzyskała od Piusa IX własny oficjum i Mszę; Martyrologium Rzymskie wpisuje ją na 15 stycznia jako założycielkę klasztoru w Cluain Credail.