
Wielka dama Austrazji, przodkini Karola Wielkiego, została ksienią klasztoru w Oeren w Trewirze, który podarował świętemu Willibrordowi dobra, na których powstało opactwo w Echternach.
Żona Hugoberta, seneszala pałacu Austrazji, Irmina należy do jednej z wielkich rodzin sprzymierzonych z Karolingami; historycy przypisują jej jako córki, bez pewności, Plektrudę, żonę Pepina z Herstalu, świętą Adelę z Pfalzel i Bertradę, prababkę Karola Wielkiego. Późniejsza tradycja trewirska mylnie czyni z niej córkę króla Dagoberta.
Owdowiała około 697 roku, zostaje drugą ksienią klasztoru w Oeren, urządzonego w dawnych rzymskich spichlerzach Trewiru, i w latach 697–698 daje wraz z biskupem Basinem dobra w Echternach świętemu Willibrordowi, który zakłada tam swoje wielkie opactwo. Zmarła przed 710 rokiem lub około tego roku, spoczywa prawdopodobnie w Oeren; legenda każe ją pochować w Wissembourgu w Alzacji, gdzie w XV wieku czczono jej relikwie. Klasztor trewirski nosi od tej pory jej imię: Saint-Irmine.




