
Księżniczka northumbryjska ochrzczona przez świętego Paulina, ksieni wielkiego klasztoru podwójnego w Whitby, gościła synod w 664 roku i zachęciła poetę Cædmona.
Prawnuczka króla Edwina, Hilda została ochrzczona wraz z nim w Yorku przez świętego Paulina, na Wielkanoc 627 roku. W wieku trzydziestu trzech lat chciała dołączyć do siostry w klasztorze w Chelles, w Galii, ale święty Aidan zatrzymał ją w Northumbrii. Ksieni w Hartlepool w 649 roku, założyła w 657 roku podwójny klasztor Streanæshalch, dzisiejsze Whitby.
Beda opowiada, że królowie i książęta przychodzili do niej po radę i że pod jej kierunkiem wykształciło się pięciu biskupów. W 664 roku gościła synod w Whitby; przywiązana do zwyczajów irlandzkich, poddała się decyzji króla Oswiu na rzecz rzymskiej daty Wielkanocy. Rozpoznała dar pastucha Cædmona, którego sen nauczył śpiewać o stworzeniu, i przyjęła go do klasztoru: jest pierwszym poetą języka angielskiego, którego imię jest znane.
Chora przez ostatnie sześć lat, nadal kierowała swoją wspólnotą i nauczała. Zmarła 17 listopada 680 roku.









