
Frankijski szlachcic, który założył przed 748 rokiem na swojej posiadłości benedyktyńskie opactwo w Ansbach i oddał je w 786 roku pod opiekę Karola Wielkiego; miasto Ansbach powstało wokół jego klasztoru.
Pochodzący z arystokracji frankijskiej, Gumbert nauczył się według legendarnego Żywota z XII wieku od świętego Burcharda z Würzburga, jak żyć ubogo pośród bogactw. Przed 748 rokiem założył na swoich ziemiach w Ansbach klasztor benedyktyński poświęcony Dziewicy, którym sam kierował; w 786 roku oddał go Karolowi Wielkiemu, który nadał mu immunitet i wolny wybór opata.
Zmarł po 786 roku, około 790 według Martyrologium Rzymskiego; jego pierwsze święto, 11 marca, jest być może dniem jego śmierci. Późna tradycja, bez oparcia w dawnych źródłach, czyni go biskupem Würzburga wybranym w 794 roku i zmarłym przed konsekracją: stolicę zajmował wówczas Berowelf. Jego relikwie przechowywane są w kościele świętego Gumberta w Ansbach. Słynna romańska Biblia, Biblia Gumberta, oraz ewangeliarz noszą jego imię. Obchodzony jest 15 lipca.














