Zakonnik Szkół Pobożnych, nauczyciel i gorliwy kaznodzieja w całym Królestwie Neapolu, kilkakrotnie oddalany wskutek donosów, zmarł w kolegium pijarów w Campi Salentina, gdzie spoczywa.
Domenico Pirrotti urodził się w 1710 roku w Montecalvo w Irpinii. Wbrew woli ojca wstąpił w 1727 roku do Kleryków Regularnych Szkół Pobożnych, założonych przez świętego Józefa Kalasancjusza dla nauczania ubogich dzieci, i przyjął imię Pompiliusz Maria. Wyświęcony na kapłana w 1734 roku, nauczał w kolegiach swego zakonu w południowych i środkowych Włoszech.
Kaznodzieja ludowy i poszukiwany spowiednik, głosił misje w Apulii, Abruzji i w Neapolu, gdzie przyciągał tłumy i zachęcał do częstej Komunii, co przysporzyło mu sprzeciwów; kilkakrotnie oddalano go z Neapolu. Ostatnie miesiące spędził w kolegium w Campi Salentina koło Lecce, gdzie zmarł 15 lipca 1766 roku. Pius XI kanonizował go w 1934 roku.














