
Biskup Saint-Brieuc, obrońca praw Kościoła wobec księcia Bretanii, był pierwszym Bretończykiem kanonizowanym według procedury papieskiej.
Urodzony około 1184 roku w Saint-Alban, koło Lamballe, w rodzinie chłopskiej, Wilhelm kształcił się u kanoników, został kapłanem i kanonikiem w Saint-Brieuc. Wybrany biskupem w 1220 roku, wiódł życie pokuty i miłosierdzia, rozdając swoje dochody ubogim w czasie głodu.
Sprzeciwił się księciu Piotrowi Mauclerc, który uzurpował dobra i prawa Kościoła, i musiał udać się na wygnanie do Poitiers, gdzie przyjął go biskup. Po powrocie do Saint-Brieuc po pojednaniu rozpoczął odbudowę swojej katedry i zmarł tam 29 lipca 1234 roku. Innocenty IV kanonizował go w 1247 roku: jest to pierwszy święty bretoński kanonizowany przez papieża.








