
Proboszcz Sempringham, założył zakon gilbertynów, wspólnoty podwójne mniszek i kanoników, jedyny zakon, który powstał w średniowiecznej Anglii.
Syn normańskiego rycerza z Lincolnshire, Gilbert kształcił się we Francji, wrócił, by nauczać dzieci, a następnie został proboszczem Sempringham. W 1131 roku osadził przy swoim kościele siedem młodych kobiet pragnących żyć jako rekluzy, potem dołączył do nich siostry konwerski, braci konwersów, a wreszcie kanoników regularnych do posługi duchowej.
W 1147 roku poprosił kapitułę Cîteaux o przejęcie jego wspólnot; wobec jej odmowy Eugeniusz III zachęcił go, by sam nimi kierował. Zakon z Sempringham przyjął regułę świętego Benedykta dla kobiet i regułę świętego Augustyna dla mężczyzn. Gilbert został oskarżony o pomoc udzielaną Tomaszowi Becketowi na wygnaniu, a następnie musiał zmierzyć się z buntem konwersów, ale zachował zaufanie papieża.
Zmarł 4 lutego 1189 roku, mając prawie sto lat. Innocenty III kanonizował go w 1202 roku. W chwili kasaty klasztorów za Henryka VIII zakon liczył dwadzieścia sześć domów, wszystkie w Anglii.










