
Retor z Aleksandrii, który został mnichem koło Peluzjum, pozostawił około dwóch tysięcy listów doktrynalnych i kierownictwa duchowego.
Urodzony w Aleksandrii, Izydor najpierw naucza retoryki, po czym wycofuje się do klasztoru w Lychnos, koło Peluzjum, na wschodnim krańcu delty Nilu. Wyświęcony na kapłana, zostaje opatem swej wspólnoty i cieszy się szacunkiem świętego Cyryla Aleksandryjskiego, do którego nie waha się kierować szczerych ostrzeżeń.
Jego korespondencja, zebrana w VI wieku, liczy około dwóch tysięcy listów: rady duchowe, objaśnienia Pisma, obrona wiary przeciw nestorianizmowi i eutychianizmowi. Umiera około 450 roku. Martyrologium Rzymskie pozdrawia go jako mnicha „słynnego z zasług i wiedzy”.









