Portret: Święta Genoveva Torres Morales

Święta Genoveva Torres Morales

Założycielka Anielic, „anioł samotności”

Sierota z amputowaną nogą w wieku trzynastu lat, założyła w Walencji w 1911 roku towarzystwo poświęcone kobietom samotnym i bez środków do życia, którego dom generalny ustanowiła w Saragossie.

Urodzona 3 stycznia 1870 roku w Almenara w prowincji Castellón, Genoveva Torres jest najmłodszą z szóstki dzieci. W wieku ośmiu lat straciła ojca i czworo rodzeństwa; opuszcza szkołę, by prowadzić dom. W wieku trzynastu lat guz nogi zaatakowany przez gangrenę wymaga amputacji na wysokości uda, przeprowadzonej bez znieczulenia: przez całe życie będzie chodzić o dwóch kulach. Przygarnięta w 1885 roku w Domu Miłosierdzia w Walencji, prowadzonym przez karmelitanki Miłosierdzia, uzupełnia tam formację przez dziewięć lat, lecz jej kalectwo zamyka jej drogę do życia zakonnego.

W 1911 roku, radzona przez jezuitę Carlosa Ferrísa, otwiera w Walencji, z dwiema towarzyszkami, dom, w którym samotne i ubogie kobiety znajdują schronienie: to Towarzystwo Anielskie, które lud nazywa „Anielicami”. Erygowane jako instytut diecezjalny w 1925 roku, towarzystwo przyjmuje w Saragossie profesję zakonną Genovevy i jej towarzyszek; wybrana przełożoną generalną, ustanawia tam dom generalny, u stóp bazyliki Pilar. Po wojnie domowej odbudowuje utracone domy i uzyskuje w 1953 roku zatwierdzenie papieskie instytutu, który stał się Siostrami Najświętszego Serca Jezusa i Świętych Aniołów.

Umiera w Saragossie 5 stycznia 1956 roku; tłum już wzywa ją jako „anioła samotności”. Beatyfikowana przez Jana Pawła II w 1995 roku, została przez niego kanonizowana w Madrycie 4 maja 2003 roku, wraz z Maravillas od Jezusa, Piotrem Povedą, Aniołą od Krzyża i José Marią Rubio. Spoczywa w krypcie domu generalnego w Saragossie.