Portret: Święta Genowefa

Genovefa

Święta Genowefa

Dziewica, patronka Paryża

Dziewica konsekrowana z Nanterre, wspierała Paryżan wobec Hunów w 451 roku, a następnie podczas frankijskiej blokady, i uzyskała od Chlodwiga kościół, w którym została pochowana, na wzgórzu noszącym jej imię.

Urodzona około 420 roku w Nanterre, córka Seweriusza, zapewne zromanizowanego Franka, i Geroncji, Genowefa zostaje dostrzeżona około 429 roku przez świętego Germana z Auxerre, przejeżdżającego ze świętym Lupusem z Troyes w drodze na brytyjską wyspę: według jej Żywota biskup zachęca ją do poświęcenia się Bogu. Około piętnastego roku życia przyjmuje welon dziewic i osiada w Paryżu, gdzie wiedzie życie modlitwy i postu, nie wstępując do klasztoru, w służbie ubogim i chorym.

W 451 roku, gdy Hunowie Attyli zagrażają miastu, przekonuje Paryżan, by nie uciekali, i gromadzi kobiety na modlitwie; Paryż zostaje oszczędzony. Podczas blokady miasta przez Franków Childeryka płynie w górę Sekwany do Troyes i sprowadza stamtąd łodzie wyładowane zbożem. Każe wznieść kościół nad grobem świętego Dionizego, uzyskuje od królów frankijskich ułaskawienie więźniów i przekonuje Chlodwiga do zbudowania bazyliki pod wezwaniem świętych Apostołów na wzgórzu, które dziś nosi jej imię.

Umiera w Paryżu około 502 roku według najnowszej historiografii (tradycja przyjmowała 512) i zostaje pochowana w kościele Świętych Apostołów, który stał się opactwem Sainte-Geneviève. Jej Żywot, spisany około dwudziestu lat później, zapewne na prośbę królowej Klotyldy, jest głównym źródłem o niej. W 1793 roku jej kości spalono na placu Grève, a prochy wrzucono do Sekwany; jej relikwiarz w kościele Saint-Étienne-du-Mont pozostaje ośrodkiem jej kultu. Jan XXIII ogłosił ją w 1962 roku patronką żandarmerii.