Portret: Święta Gemma Galgani

Święta Gemma Galgani

Mistyczka ze stygmatami z Lukki

Młoda świecka z Lukki, sierota i uboga, nosiła stygmaty Męki Pańskiej i żyła w ekstazie i cierpieniu ofiarowanym aż do śmierci w wieku dwudziestu pięciu lat.

Urodzona 12 marca 1878 roku w Borgonuovo di Camigliano koło Lukki, Gemma jest córką zamożnego aptekarza. Traci matkę w wieku siedmiu lat, a następnie ojca, zrujnowanego, w 1897 roku; rodzina popada w ubóstwo. Dotknięta ciężką chorobą kręgosłupa uznaną za nieuleczalną, nagle zdrowieje 3 marca 1899 roku po nowennie do świętego Gabriela od Matki Bożej Bolesnej. Pragnie wstąpić do pasjonistów, którzy odmawiają jej z powodu zdrowia.

8 czerwca 1899 roku, w wigilię święta Najświętszego Serca, pojawiają się na jej rękach i stopach stygmaty, które odnawiają się następnie co tydzień od czwartkowego wieczoru do piątku. Przyjęta przez rodzinę Giannini, żyje na modlitwie i w ekstazach, pod kierunkiem duchowym pasjonisty Germana od św. Stanisława, który zbiera jej listy i dziennik i będzie jej pierwszym biografem.

Dotknięta gruźlicą, umiera w Wielką Sobotę, 11 kwietnia 1903 roku, w wieku dwudziestu pięciu lat. Pius XI beatyfikował ją w 1933 roku, a Pius XII kanonizował w 1940 roku. Jej relikwie są czczone w sanktuarium świętej Gemmy pasjonistów w Lukce.