Mnich egipski, rekluz koło Gazy, przez dziesięciolecia kierował mnichami i świeckimi w setkach listów, które stanowią szczyt bizantyjskiego kierownictwa duchowego.
Urodzony w Egipcie pod koniec V wieku, Barsanufiusz osiadł koło Thavathy, kilka kilometrów od Gazy, w celi sąsiadującej z klasztorem opata Seridosa. Żył jako rekluz przez około pięćdziesiąt lat, nie widząc nikogo prócz Seridosa, który pełnił funkcję pośrednika. Nazywano go „Wielkim Starcem”. Mnich Jan, zwany Prorokiem, również rekluz tuż obok niego, dzielił z nim tę posługę.
Mnisi, biskupi, dostojnicy i chłopi kierowali do nich na piśmie swe pytania o modlitwę, pokusę, posłuszeństwo, sprawy codzienne lub chorobę. Ponad osiemset tych odpowiedzi zebrano w Korespondencji Barsanufiusza i Jana, czytanej od tamtej pory w całym chrześcijańskim Wschodzie; uczniem ich był święty Doroteusz z Gazy. Barsanufiusz zmarł około połowy VI wieku. Martyrologium Rzymskie wysławia jego kontemplację i nieskazitelność życia.







