Lewita cypryjski, towarzysz świętego Pawła w jego pierwszej misji, zmarły jako męczennik w Salaminie według tradycji i czczony jako założyciel Kościoła Cypru.
Józef, lewita pochodzący z Cypru, sprzedał swoje pole, by oddać jego cenę apostołom, którzy nazwali go Barnabą, „Synem Pocieszenia”. To on przedstawił Szawła, nawróconego prześladowcę, apostołom, a potem poszedł po niego do Tarsu, by włączyć go do Kościoła w Antiochii; razem wyruszyli ewangelizować Cypr i Azję Mniejszą.
Rozdzielony z Pawłem z powodu Jana Marka, wrócił z nim na Cypr. Tradycja mówi, że został ukamienowany w Salaminie; odkrycie jego grobu w 488 roku pozwoliło Kościołowi Cypru uzyskać uznanie swej autonomii. Święty Łukasz przedstawia go jako „męża dobrego, pełnego Ducha Świętego i wiary”.






