C✠

Święty Conwoïon

Założyciel opactwa w Redon

Archidiakon Vannes, który został mnichem, założył w 832 roku opactwo Saint-Sauveur w Redon, doradzał księciu bretońskiemu Nominoë i zmarł na wygnaniu, wypędzony przez Wikingów.

Urodzony około 790 roku w Comblessac, w rodzinie galijsko-rzymskiej o randze senatorskiej, Conwoïon (lub Convoyon) był kapłanem i archidiakonem biskupa Vannes, gdy wybrał życie monastyczne. Z pięcioma towarzyszami osiadł w 832 roku u zbiegu rzek Oust i Vilaine, w miejscu zwanym Roton, które ustąpił mu machtiern Ratvili. Mimo sprzeciwu biskupa Vannes i hrabiego Nantes uzyskał opiekę Nominoë, a w 834 roku potwierdzenie cesarza Ludwika Pobożnego.

Pierwszy opat Saint-Sauveur w Redon, wprowadził tam regułę świętego Benedykta i powiększył dobra klasztoru, którego kartularz zachowuje akty. Doradca Nominoë, gdy ten zerwał z Karolem Łysym w 840 roku, udał się do Rzymu, skąd przywiózł dla swojego opactwa ciało papieża świętego Marcelina, dar papieża Leona IV. Około 866-867 roku zostawił opactwo Ritcandowi. Gdy Wikingowie najechali dolinę Vilaine, wycofał się z mnichami do klasztoru Saint-Maxent, koło Plélan-le-Grand, założonego z poparciem króla Salomona, i tam zmarł 5 stycznia 868 roku, jako osiemdziesięciolatek. Ponieważ jego cześć pozostawała bardzo żywa prawie tysiąc lat później, papież Pius IX potwierdził jego kult w 1866 roku. Parafia w okolicy Redon nosi dziś jego imię.