
Eugenius Carthaginiensis
Święty Eugeniusz z Kartaginy
Biskup Kartaginy, wyznawca zesłany do Albi
Wybrany biskupem Kartaginy po dwudziestu trzech latach wakatu, bronił wiary katolickiej na konferencji w 484 roku, doświadczył dwóch wygnań za królów wandalskich i zmarł w klasztorze, który założył koło Albi.
W 480 lub 481 roku, na prośbę cesarza Zenona i Placydii, król Hunerych zezwolił na wybór biskupa w Kartaginie, wakującej od śmierci Deogratiasa. Eugeniusz, wybrany jednogłośnie, zyskał miłość swoją dobrocią i surowością, tak że zaniepokoił króla, który zabronił Wandalom odwiedzać jego katedrę. W lutym 484 roku, na konferencji, na której Hunerych zestawił biskupów katolickich z ariańskimi, przypisuje mu się wyznanie wiary przedstawione przez katolików, które zachował Wiktor z Vity.
Nieudana konferencja posłużyła za pretekst do prześladowania: Eugeniusz został zesłany na pustynię Trypolitanii, skąd napisał list zachęty do swoich wiernych. Odwołany przez króla Gunthamunda, który w 487 roku ponownie otworzył kościoły, został ponownie skazany za Thrasamunda, około 496 roku, i zesłany do Galii, do Wizygotów. Wycofał się do Vieux koło Albi, zbudował klasztor przy grobie męczennika Amaranda i zmarł tam 13 lipca 505 roku. Jego grób w Vieux pozostał miejscem kultu, a Kościół w Albi czci go jako jednego ze swoich świętych.





