Księżniczka z rodziny królewskiej Kentu, wychowana w Chelles, była ksienią Minster-in-Thanet i stała się jedną z najbardziej ukochanych świętych Kentu.
Córka Merewalha, króla Magonsætów, i kenckiej księżniczki Domne Eafe, Mildryda została wysłana na naukę do klasztoru w Chelles w Galii. Po powrocie do Anglii przyjęła welon w klasztorze Minster-in-Thanet, założonym przez matkę na ziemiach ofiarowanych jako zadośćuczynienie za zabójstwo dwóch książąt Kentu, i po niej została jego ksienią.
Jej późne Żywoty opisują ją jako pełną współczucia dla ubogich, wdów i sierot. Zmarła w pierwszej połowie VIII wieku. W XI wieku jej relikwie przeniesiono do opactwa św. Augustyna w Canterbury, gdzie jej kult przewyższył kult wielu starszych świętych. Część z nich wróciła w 1953 roku do benedyktynek, które odbudowały opactwo w Minster.








