
Książę Bawarii, który został królem Niemiec i cesarzem, protektor reformy Kościoła i założyciel diecezji w Bambergu, gdzie spoczywa obok swojej żony świętej Kunegundy.
Syn księcia Henryka Kłótliwego, Henryk został wychowany w Ratyzbonie pod wpływem świętego Wolfganga. Książę Bawarii w 995 roku, został wybrany królem Niemiec w 1002 roku i koronowany na cesarza w Rzymie przez Benedykta VIII w 1014 roku. Wraz z żoną Kunegundą Luksemburską założył w 1007 roku diecezję w Bambergu i jej katedrę, którą hojnie uposażył.
Zwolennik reform monastycznych i biskupów reformatorów, rządził Cesarstwem jako władca chrześcijański, dbały o dyscyplinę duchowieństwa i pokój. Zmarł 13 lipca 1024 roku w pałacu w Grone i został pochowany w Bambergu. Eugeniusz III kanonizował go w 1146 roku; Kunegunda została kanonizowana w 1200 roku. Ich grobowiec, wyrzeźbiony przez Tilmana Riemenschneidera, znajduje się w katedrze w Bambergu.







