DC✠

Desiderius Cadurcensis

Święty Dezyderiusz z Cahors

Biskup Cahors, budowniczy

Skarbnik królów Chlotara II i Dagoberta, przyjaciel świętego Eligiusza, zastąpił zamordowanego brata na stolicy w Cahors i pokrył miasto kościołami, klasztorami i dziełami publicznymi.

Urodzony około 580 roku w Albigeois, w rodzinie arystokracji galijsko-rzymskiej, syn Salviusa i Herchenfredy, Dezyderiusz został wychowany wraz z braćmi Rustykiem i Syagriuszem na dworze Chlotara II; Rustyk został tam opatem bazyliki pałacowej, a Syagriusz miał zostać hrabią Albi. Wykształcony w literaturze i prawie rzymskim, został skarbnikiem króla, urząd ten zachował za Dagoberta. Na dworze prowadził pobożne życie, zachęcany listami matki, i zaprzyjaźnił się z Eligiuszem, Audoenem i Arnulfem.

W 630 roku jego brat Rustyk, biskup Cahors, został zabity w zamieszkach; duchowieństwo i lud poprosili Dezyderiusza, by go zastąpił, a Dagobert wyraził zgodę listem z 8 kwietnia 630 roku. Biskup przez dwadzieścia pięć lat, budował bazyliki, założył koło miasta klasztor, który przyjmie jego imię (Saint-Géry), wspierał założenie opactwa w Moissac, odbudował mury Cahors i wyposażył je w akwedukt. Jego korespondencja z biskupami jego czasów należy do ostatnich w tradycji antycznej.

Testamentem zapisał swoje dobra kościołom w Cahors. Zmarł 15 listopada 655 roku w jednym ze swoich majątków w Albigeois; jego ciało sprowadzono do Cahors i pochowano w kościele klasztoru, który założył. Jego Żywot, napisany około końca VIII wieku, opiera się na dawnych dokumentach i zbiera cuda, które zdarzyły się przy jego grobie; po nim następuje zbiór listów napisanych przez niego lub do niego skierowanych. Wieś Saint-Géry w departamencie Lot nosi jego imię.