Portret: Błogosławiona Łucja z Narni

Lucia Narniensis

Błogosławiona Łucja z Narni

Tercjarka dominikańska ze stygmatami, założycielka w Viterbo i Ferrarze

Mistyczka ze stygmatami, wezwana do Ferrary przez księcia Herkulesa I d'Este, który kazał jej zbudować klasztor, po śmierci swego protektora doświadczyła blisko czterdziestu lat zapomnienia i prób.

Lucia Broccadelli rodzi się w Narni 13 grudnia 1476 roku. Wydana za hrabiego Pietra di Alessio, z którym żyje w wstrzemięźliwości, uzyskuje od niego wolność i w 1494 roku przyjmuje habit tercjarek dominikańskich. W Viterbo, gdzie zakłada w 1496 roku klasztor, otrzymuje według współczesnych stygmaty Męki, wielokrotnie badane przez lekarzy i teologów.

Książę Ferrary, Herkules I d'Este, sprowadza ją w 1499 roku i buduje jej klasztor św. Katarzyny ze Sieny, którego jest pierwszą przeoryszą. Po śmierci księcia w 1505 roku zostaje odsunięta od urzędu i przez trzydzieści dziewięć lat żyje w ukryciu i upokorzeniach. Umiera w Ferrarze 15 listopada 1544 roku, po napisaniu autobiografii odkrytej na nowo w XXI wieku. Jej kult zostaje potwierdzony w 1710 roku; jej ciało zostaje zwrócone Narni w 1935 roku.