Portret: Błogosławiony Antoni Leszczewicz

Błogosławiony Antoni Leszczewicz

Misjonarz Syberii i Mandżurii, męczennik z Rosicy

Kapłan misjonarz na Syberii i w Mandżurii, który został marianinem, odmówił opuszczenia swoich parafian z Rosicy i został spalony żywcem razem z nimi przez Niemców w lutym 1943 roku.

Urodzony 30 września 1890 roku w Abramowszczyźnie koło Wilna, Antoni Leszczewicz wstąpił w 1909 roku do seminarium w Petersburgu i w 1914 roku przyjął święcenia kapłańskie. Wikariusz, profesor i proboszcz w Irkucku i Czycie, a potem w Harbinie w Mandżurii, wśród rozproszonych katolików Dalekiego Wschodu, wyróżniał się miłością wobec ubogich.

Po pobycie w Japonii i w Rzymie wstąpił w 1939 roku do marianów w Druji nad Dźwiną i złożył tam śluby. Pod okupacją niemiecką wyruszył na misję wraz z ojcem Jerzym Kaszyrą na drugą stronę Dźwiny, na ziemie sowieckie pozbawione kapłanów, i kierował grupą misyjną w Rosicy.

W lutym 1943 roku, podczas akcji odwetowej przeciw partyzantom, odmówił ucieczki mimo ostrzeżeń. 17 lutego Niemcy zamknęli go wraz z parafianami w stodole i podpalili ją. Jan Paweł II beatyfikował go w Warszawie 13 czerwca 1999 roku.