Błogosławiony Antonio Arribas Hortigüela i Towarzysze
Męczennicy z Canet de Mar, Misjonarze Najświętszego Serca
Siedmiu młodych Misjonarzy Najświętszego Serca z małego seminarium w Canet de Mar, aresztowanych w ucieczce do Francji i rozstrzelanych nad Ter 29 września 1936 roku; pierwsi błogosławieni swego zgromadzenia.
W latach trzydziestych Misjonarze Najświętszego Serca, zgromadzenie założone we Francji przez Juliusza Chevaliera, prowadzili w Canet de Mar, na wybrzeżu Maresme, małe seminarium, „Małe Dzieło”, w którym około sześćdziesięciu chłopców przygotowywało się do życia zakonnego. 21 lipca 1936 roku podpalono kościół parafialny, a komitet rewolucyjny wyrzucił wspólnotę z domu. Na początku sierpnia, ostrzeżeni o bliskim niebezpieczeństwie, zakonnicy rozproszyli się; grupa siedmiu próbowała dotrzeć pieszo do granicy francuskiej, ukrywając się.
Byli to mężczyźni w wieku od dwudziestu do dwudziestu ośmiu lat, pochodzący z diecezji Burgos, Palencia, Pampeluna, Astorga i z Katalonii: ojcowie Antonio Arribas Hortigüela, urodzony w 1908 roku w Cardeñadijo koło Burgos, którego jedyną posługą było Canet, Abundio Martín, José Vergara i Josep Oriol Isern, oraz Jesús Moreno, Gumersindo Gómez i José del Amo. Po tygodniach tułaczki zostali rozpoznani i aresztowani w Begudà, koło Sant Joan les Fonts, 28 września.
Następnego dnia, w święto świętego Michała, patrona ich zgromadzenia, milicjanci zaprowadzili ich nad Ter, w miejsce zwane Pont de Ser, między Banyoles a Besalú, i rozstrzelali; świadkowie donoszą, że umierali, wołając „Niech żyje Chrystus Król”. Pochowani na miejscu, w 1940 roku zostali przeniesieni na cmentarz w Canet de Mar, a następnie do kaplicy męczenników w sanktuarium Matki Bożej Najświętszego Serca w Barcelonie. Kardynał Angelo Amato beatyfikował ich w imieniu papieża Franciszka 6 maja 2017 roku w katedrze w Gironie.










