Portret: Święty Flawian z Konstantynopola

Flavianus Constantinopolitanus

Święty Flawian z Konstantynopola

Biskup Konstantynopola, męczennik

Biskup Konstantynopola, który potępił herezję Eutychesa i otrzymał od papieża Leona Wielkiego Tomus do Flawiana; pobity na „zbójeckim synodzie w Efezie”, zmarł w drodze na wygnanie.

Kapłan i stróż naczyń liturgicznych w Hagia Sophia, Flawian został biskupem Konstantynopola w 446 roku. W 448 roku synod, któremu przewodniczy, potępia archimandrytę Eutychesa, który mieszał w jedną naturę bóstwo i człowieczeństwo Chrystusa. Papież święty Leon Wielki zatwierdza wyrok i w 449 roku kieruje do niego swój list dogmatyczny, słynny Tomus do Flawiana.

W sierpniu 449 roku sobór zebrany w Efezie pod przewodnictwem Dioskura Aleksandryjskiego, który Leon nazwał „zbójeckim”, rehabilituje Eutychesa i składa Flawiana z urzędu. Bity pięściami i kopany przez zwolenników Dioskura, jak podaje Martyrologium Rzymskie, umiera kilka dni później w drodze na wygnanie. Sobór chalcedoński w 451 roku uczcił jego pamięć jako męczennika.