Nawrócony z Suffolk o gwałtownym usposobieniu, mnich z Dieulouard i ze Saint-Edmond w Paryżu, spędził siedemnaście lat w więzieniu Fleet, nawracając odwiedzających, zanim został powieszony w Tyburn.
Urodzony w 1583 roku w Suffolk i wychowany w protestantyzmie, Bartholomew Roe nawrócił się po tym, jak próbował, bez powodzenia, skłonić do wyrzeczenia się wiary uwięzionego katolika. Wstąpiwszy w 1607 roku do kolegium angielskiego w Douai, został z niego wydalony w 1610 roku za pogardę dla dyscypliny. Dołączył wówczas do angielskiego przeoratu benedyktyńskiego św. Wawrzyńca w Dieulouard w Lotaryngii (dzisiejsze opactwo Ampleforth), został wyświęcony w 1615 roku i stał się członkiem-założycielem przeoratu św. Edmunda w Paryżu, stąd jego imię Alban od św. Edmunda.
Wysłany na misję do Londynu, został aresztowany i skazany na banicję, wrócił w 1618 roku i pozostawał w więzieniu do 1623 roku, po czym ponownie został wygnany. Powróciwszy dwa lata później, spędził siedemnaście lat w więzieniu Fleet, którego luźny rygor pozwalał mu pełnić posługę w ciągu dnia; tłumaczył dzieła pobożne, zdobył wielu nawróconych i grywał w karty w tawernach, a stawką były krótkie modlitwy.
Przeniesiony do Newgate w 1641 roku i skazany jako kapłan, został zaprowadzony do Tyburn 21 stycznia 1642 roku wraz z kapłanem Thomasem Reynoldsem. Głosił tam z humorem i zapytał szeryfa, czy zachowałby życie, gdyby został protestantem; na jego potwierdzającą odpowiedź wziął tłum na świadka, że jego religia jest jego jedyną zdradą. Beatyfikowany w 1929 roku, został kanonizowany przez Pawła VI w 1970 roku.







