Eremita montium Brufaganyae, sub Diocletiano, ut traditur, necatus; «aqua Sancti Magini», quae quotannis ex eius sanctuario Tarraconem defertur, cultum eius perpetuat.
Martyrologium Romanum sanctum Maginum «in territorio Tarraconensi» tantum commemorat. Traditio localis eum eremitam facit in specum montium Brufaganyae, in regione Tarraconi interiore, recessum, qui pastores vicinos convertebat. Persecutione Diocletiani comprehensus et Tarracone in carcerem coniectus, in montes reductus esse dicitur, ubi, petram baculo percutiens, fontem ad custodum sitim levandam elicuit, ac deinde capite truncatus est.
Sanctuarium Sancti Magini de Brufaganya, prope fontem qui eius nomen fert, peregrinos et aegrotos per saecula allicit. Tarracone, cuius compatronus est cum sancta Thecla, festum eius die 19 Augusti celebratur adventu «aquae Sancti Magini» (aigua de Sant Magí), e fonte sanctuarii haustae et in doliis processione allatae, atque festivitatibus circa sacellum eius ad Portal del Carro.










