
Filius regis Neapolitani et comitis Provinciae, coronae renuntiavit ut Franciscalis fieret, et tres et viginti annos natus episcopus Tolosanus obiit.
Anno 1274 Brinoniae, in Provincia, natus, Ludovicus filius secundus erat Caroli II Andegavensis, regis Neapolitani et comitis Provinciae, et sancti Ludovici pronepos. Anno 1288 cum duobus fratribus regi Aragoniae obses traditus est pro liberatione patris sui; captivitas eius septem annorum Barcinone, apud Franciscales, vocationem eius maturavit.
Mortuo fratre natu maiore heres throni factus, ei in favorem fratris Roberti renuntiavit, anno 1296 Fratres Minores ingressus est et statim a Bonifatio VIII episcopus Tolosanus nominatus. Ibi pauper vixit, cotidie pauperes ad mensam suam pavit et aegrotos visitavit, sed Brinoniae die 19 Augusti anni 1297 prae lassitudine obiit. Ioannes XXII eum anno 1317 in Sanctorum numerum rettulit; apud Franciscales Massilienses sepultus est.









