Bartholomaeus de Simero
Sanctus Bartholomaeus de Simero
Abbas, conditor Patirii et Sancti Salvatoris Messanensis
Eremita Calaber ritus Graeci, prope Rossanum monasterium Patirii condidit, deinde, rogatu Rogerii II regis, magnum archimandritatum Sancti Salvatoris Messanensis, monachismi Basiliani Italiae Normannicae caput.
Bartholomaeus circa annum 1050 Simeri, in Calabria, in familia linguae Graecae nascitur. Iuvenis eremita fit, primum apud solitarium nomine Cyrillum, deinde solus in montibus Silae.
Eius fama discipulos allicit. Christodulo navarcho et Adelaide comitissa, futuri regis Rogerii II matre, adiuvantibus, circa annum 1100 inter Rossanum et Coriolanum monasterium Sanctae Mariae de Patirio, ritus Byzantini, condit; anno 1105 a Paschali II impetrat ut Sanctae Sedi immediate subiciatur. Constantinopolim proficiscitur, unde libros, icones et res liturgicas refert.
Ab invidis accusatus quod familiam suam ditasset, Messanae iudicatur; secundum eius Vitam Graecam, columna ignis inter eius Missam Rogerium II de eius innocentia certiorem facit. Rex ei committit monasterium Sancti Salvatoris Messanensis condendum, futurum archimandritatum a quo monasteria Graeca Siciliae et Calabriae pendebunt. In Patirio die 19 Augusti anni 1130 obit.









