Abbas et episcopus, monasterii Tamlachtensis conditor, praecipua fuit figura renovationis asceticae Céli Dé, id est «servorum Dei».
De vita Máel Ruain pauca novimus. Nomen eius, quod «tonsum Ruadani» significat, monasticum est atque innuit eum primum monachum Lothrae fuisse, in monasterio sancti Ruadani. Altera saeculi VIII parte monasterium Tamlachtae (Tallaght) in finibus Lageniae condidit; martyrologium Tamlachtense memorat eum illuc reliquias martyrum et virginum attulisse.
Magna est figura Céli Dé, motus reformationis qui cotidianam psalterii recitationem, disciplinam monasticam, cultum sanctorum et stabilitatem in monasterio in honorem restituit. Martyrologium Romanum eum laudat quod «celebrationem liturgiae, sanctorum cultum et disciplinam monasticam studiose instauravit». Praecepta eius saeculo IX a discipulis collecta sunt in textu qui «Monasterium Tamlachtense» inscribitur.
Discipulus eius celeberrimus, sanctus Oengus Colideus, eum «magnum solem campi meridionalis Midiae» appellat. Annales Ultonienses placidam eius mortem anno 792 referunt eumque episcopum et «militem Christi» dicunt.









