
Filius comitum Pallariensium, episcopus Urgellensis per fere triginta annos, pastor misericors et pacis inter dominos Pyrenaeos artifex fuit.
Circa annum 1065 natus, Odo (Ot) filius est Artalli I, comitis Pallariensis Superioris, viri violenti excommunicati mortui, et Luciae Marchiensis, sororis Almodis comitissae Barcinonensis. Anno 1087 archidiaconus Sedis Urgellensis, circa annum 1095 episcopus electus est, vivente et consentiente decessore suo.
Pastor pauperibus et aegrotis attentus, dominos inter se bellantes reconciliavit, multas ecclesias consecravit et dioecesim suam contra vicinorum praetensiones defendit. Die 7 Iulii anni 1122 in monasterio Sanctae Mariae de Gerri obiit; corpus eius in ecclesiam cathedralem Urgellensem relatum est. Tertius episcopus Urgellensis ut sanctus veneratus, post Iustum et Ermengaudum, a Martyrologio Romano die 7 Iulii commemoratur.









