MT✠

Magnericus

Sanctus Magnericus Treverensis

Episcopus Treverensis

Discipulus et successor sancti Nicetii in sede Treverensi, unus e primis episcopis Francis urbis, cultum sancti Martini late propagavit.

Sancti Nicetii alumnus, quem in exsilium secutus est, Magnericus ei inter annos 566 et 569 in sede Treverensi successit. Nomen Germanicum gerens, fortasse primus Francus fuit qui hanc sedem obtinuit. Secundum Vitam eius, circa annum millesimum conscriptam, ecclesiam Sanctae Crucis in oratorium sancti Martini mutavit, unde abbatia Sancti Martini orta est, aliasque ecclesias episcopo Turonensi dicatas condidit.

Regibus Merovingicis familiaris, anno 585 patrinus fuit Theodeberti II, filii Childeberti II. Gregorius Turonensis, qui eum ipse noverat, narrat anno 587 Bosonem ducem, a regibus morti addictum, ad eum confugisse eumque obsidem cepisse. Magnericus etiam sanctum Gaugericum, futurum episcopum Cameracensem, in clerum suum ascivit. Post annum 587 obiit, die 25 Iulii secundum traditionem.

7 momenta vitae eius percurrere →