Episcopus Beneventanus Puteolis anno 305 cum sociis capite plexus, patronus est Neapolis, ubi liquefactio sanguinis eius, in duabus ampullis servati, quotannis a tota urbe exspectatur.
Ianuarius, episcopus Beneventanus, persecutione Diocletiani, anno 305, prope Puteolos, in Foro Vulcani, necatur. Cum eo moriuntur Sossius diaconus Misenensis, quem in carcere visitatum venerat, Festus diaconus, Desiderius lector, Proculus diaconus Puteolanus et duo laici, Eutyches et Acutius. Acta quae eorum martyrium narrant posteriora sunt: secundum ea, martyres primum in amphitheatro Puteolano bestiis obiecti sunt, quae eis pepercerunt, deinde capite plexi.
Saeculo V Ioannes I, episcopus Neapolitanus, corpus eius in catacumbas Capodimonte transferri iubet, quae nomen eius accipiunt; pictura parietalis eum ibi iam repraesentat. Eius reliquiae anno 831 Beneventum asportantur, deinde in abbatiam Montis Virginis, antequam anno 1497 Neapolim redeant, ubi in crypta ecclesiae cathedralis requiescunt.
Ecclesia cathedralis etiam duas ampullas servat materiam obscuram continentes, quae ut eius sanguis veneratur. Inde a prima nota mentione, anno 1389, haec materia coram fidelibus regulariter liquescit: sabbato ante primam dominicam maii, die 19 septembris et die 16 decembris, anniversario eruptionis Vesuvii anni 1631, a qua urbs se eius intercessione servatam credidit. Ecclesia de hoc phaenomeno numquam officiale iudicium protulit, sed Neapolitani in eo signum tutelae patroni sui vident.









