Effigies: Sanctus Iarlathus

Iarlathus

Sanctus Iarlathus

Conditor Tuamensis

Magister celeber Connaciae, scholam monasticam Tuamensem condidit, ex qua archidioecesis orta est cuius patronus est.

Iarlaithe mac Loga, qui Latine Iarlathus appellatur, ad Conmaicne pertinet, qui regionem Tuamensem obtinebant. Nulla eius Vita medii aevi servata est: notus est ex genealogiis, martyrologiis, Vitis Hibernicis sancti Brendani et notitia quam Ioannes Colganus anno 1645 in Actis Sanctorum Hiberniae ei dedicavit. Secundum hanc traditionem, a sancto Benigno Kilbennani instituitur, deinde primum monasterium Cluainfois (Cloonfush), prope Tuamum, condit.

Schola eius discipulos ex tota Hibernia allicit, inter quos Brendanum Clonfertensem et Colmanum Cluanensem. Vitae Brendani, circa saeculum XII conscriptae, narrant discipulum seni magistro suasisse ut novo curru proficisceretur et ibi consisteret ubi temones frangerentur: Tuaim dá Ghualann, id est Tuami, cesserunt. Rota fracta sancti Iarlathi adhuc in insignibus urbis apparet.

Carmen in martyrologio Dungallensi citatum eius liberalitatem et trecentas genuflexiones nocturnas et diurnas laudat. Circa annos 540-550 moritur. Eius festum die 6 iunii translationem reliquiarum memorat in ecclesiam prope cathedralem Tuamensem pro eis aedificatam, in theca argentea inclusarum, ex qua sanctuarium nomen Teampall na Scríne, «ecclesia thecae», accepit; antiqua martyrologia eum die 25 vel 26 decembris celebrabant.