DC✠

Desiderius Cadurcensis

Sanctus Desiderius Cadurcensis

Episcopus Cadurcensis, aedificator

Regum Chlotharii II et Dagoberti thesaurarius, sancti Eligii amicus, fratri suo occiso in sede Cadurcensi successit et urbem ecclesiis, monasteriis et operibus publicis ornavit.

Circa annum 580 in agro Albigensi, in familia aristocratiae Gallo-Romanae, natus, filius Salvii et Herchenfredae, Desiderius cum fratribus Rustico et Syagrio in aula Chlotharii II educatur; Rusticus ibi abbas basilicae palatii fit, Syagrius comes Albigensis erit. Litteris et iure Romano institutus, regis thesaurarius fit, quod munus sub Dagoberto retinet. In aula piam vitam agit, matris litteris confirmatus, et cum Eligio, Audoeno et Arnulfo necessitudinem contrahit.

Anno 630 frater eius Rusticus, episcopus Cadurcensis, in seditione occiditur; clerus et populus Desiderium successorem postulant, et Dagobertus litteris diei 8 Aprilis 630 consentit. Per viginti quinque annos episcopus, basilicas aedificat, prope urbem monasterium condit quod eius nomen accipiet (Saint-Géry), conditionem abbatiae Moissiacensis fovet, muros Cadurcenses reficit eamque aquaeductu instruit. Eius epistularum commercium cum episcopis sui temporis unum est ex ultimis traditionis antiquae.

Testamento bona sua ecclesiis Cadurcensibus legat. Die 15 Novembris 655 in uno e praediis suis Albigensibus moritur; corpus eius Cadurcum refertur et in ecclesia monasterii quod condiderat sepelitur. Eius Vita, exeunte fere saeculo VIII conscripta, documentis antiquis innititur et miracula ad eius sepulcrum patrata colligit; ei subicitur collectio epistularum ab eo scriptarum vel ad eum missarum. Vicus Saint-Géry, in Olti agro, nomen eius gerit.